მიკოპლაზმა და ურეაპლაზმა: საჭიროა თუ არა მკურნალობა?

ანალიზის პასუხებში მიკროორგანიზმების აღმოჩენა პაციენტებში ხშირად შფოთვას იწვევს. მთავარი კითხვა, რომელიც ასეთ სიტუაციაში ჩნდება, არის: მიკოპლაზმა და ურეაპლაზმა — საჭიროა თუ არა ამ მიკროორგანიზმების მკურნალობა? თავად მათი არსებობა ანალიზის პასუხში ყოველთვის არ ნიშნავს, რომ მკურნალობა აუცილებელია. ექიმის გადაწყვეტილება დამოკიდებულია კონკრეტულ მიკროორგანიზმზე და სიმპტომების არსებობაზე.

რას ამბობს კვლევები Mycoplasma genitalium-ის შესახებ?

სახეობა Mycoplasma genitalium მჭიდროდ არის დაკავშირებული მამაკაცებში არაგონოკოკური ურეთრიტის (შარდსადენის ანთების) განვითარებასთან. კვლევების მიხედვით, ეს მიკროორგანიზმი არაგონოკოკური ურეთრიტის შემთხვევების დაახლოებით 15–25%-ს იწვევს. ანთების სიმპტომების არსებობის შემთხვევაში ამ მიკროორგანიზმს ყურადღება და მკურნალობა სჭირდება. მიკოპლაზმის ან ურეაპლაზმის აღმოჩენის შემთხვევაში მკურნალობის საჭიროების დასადგენად ექიმი პირველ რიგში აფასებს, არის თუ არა ეს პათოგენი.

Ureaplasma urealyticum და Ureaplasma parvum: ნორმა თუ დაავადება?

Ureaplasma urealyticum-ისა და Ureaplasma parvum-ის როლი დაავადებების გამომწვევების სახით ჯერ კიდევ გაურკვეველია. ისინი შეიძლება გამოვლინდეს როგორც კომენსალები (ნორმალური, უვნებელი მიკროორგანიზმები, რომლებიც ორგანიზმში ცხოვრობენ) უსიმპტომო პაციენტებში. ზოგიერთი კვლევა ურეაპლაზმის სახეობებს ურეთრიტთან აკავშირებს, ხოლო სხვა კვლევები ასეთ კავშირს ვერ ადასტურებს.

სამედიცინო გაიდლაინებში არ არსებობს კონკრეტული რაოდენობრივი ზღვარი, რომელიც Ureaplasma urealyticum-ის „ნორმალურ“ მაჩვენებელს განსაზღვრავს, რადგან ბაქტერიის არსებობა თავისთავად არ ნიშნავს დაავადების არსებობას.

იწვევენ თუ არა ისინი პროსტატიტს და მენჯის ტკივილს?

პაციენტებს ხშირად ეშინიათ, რომ ეს ბაქტერიები ქრონიკულ პროსტატიტს ან მენჯის ქრონიკული ტკივილის სინდრომს იწვევს. მიკოპლაზმის, ურეაპლაზმისა და ქლამიდიის შესახებ ჩატარებულმა სამეცნიერო კვლევებმა დაასკვნა, რომ ისინი ამ სინდრომის განვითარებაზე პასუხისმგებელი არ არიან.

პროსტატის ბიოფსიის ნიმუშების კულტივირებისას ბაქტერიები გამოვლინდა მენჯის ტკივილის მქონე მამაკაცების 38%-ში და ჯანმრთელი მოხალისეების 36%-ში, ანუ მნიშვნელოვანი განსხვავება არ დაფიქსირებულა. ამიტომ მათი არსებობა ტკივილის მიზეზად არ ითვლება.

როდის არის საჭირო უროლოგთან მიმართვა?

უროლოგის კონსულტაცია აუცილებელია ურეთრიტის სიმპტომების გამოვლენის შემთხვევაში. მათ მიეკუთვნება დიზურია (მტკივნეული შარდვა), წვა, ქავილი შარდსადენში და გამონადენი შარდსადენიდან. გამონადენი შეიძლება იყოს როგორც მცირე რაოდენობით ლორწოვანი, ასევე ჩირქოვანი.

გამოკვლევა ასევე საჭიროა, თუ სქესობრივ პარტნიორს დაუდგინდა ინფექცია.

რომელი გამოკვლევაა მიზანშეწონილი?

ზუსტი დიაგნოსტიკისთვის გამოიყენება NAAT მეთოდი (ნუკლეინის მჟავების ამპლიფიკაციის ტესტი, PCR-ის ერთ-ერთი ვარიანტი) პირველი პორციის შარდის ნიმუშიდან. ეს არის ყველაზე მგრძნობიარე ტესტი Mycoplasma genitalium-ის გამოსავლენად.

ექიმი ასევე ატარებს გასინჯვას და ნაცხის მიკროსკოპიულ გამოკვლევას ლეიკოციტების (თეთრი სისხლის უჯრედების) რაოდენობის დასადგენად, რაც ანთების არსებობის დადასტურებას ეხმარება.

ხშირად დასმული კითხვები

საჭიროა თუ არა გამოკვლევა სიმპტომების არარსებობის შემთხვევაში?

არაგონოკოკური ურეთრიტის მქონე მამაკაცების 42%-მდე შეიძლება უსიმპტომო იყოს, თუმცა სიმპტომებისა და ანთების არარსებობის შემთხვევაში ამ ბაქტერიების აქტიური ძიება, როგორც წესი, საჭირო არ არის.

გადაეცემა თუ არა ეს მიკროორგანიზმები სქესობრივი გზით?

Mycoplasma genitalium სქესობრივი გზით გადაეცემა და იწვევს ურეთრიტს, მაშინ როდესაც Ureaplasma spp. შესაძლოა ნორმალური მიკრობიოტის ნაწილი იყოს.

ანალიზის პასუხი ცვლის თუ არა ექიმის დიაგნოზს?

არა. მიკროორგანიზმის აღმოჩენა თავისთავად არ ნიშნავს დაავადების არსებობას, თუ არ არის შეფასებული სიმპტომები და პაციენტს არ ჩაუტარებია უროლოგის გასინჯვა.

დასკვნა

ანალიზში მიკოპლაზმის ან ურეაპლაზმის აღმოჩენა მოითხოვს ინდივიდუალურ მიდგომას და უროლოგის მიერ კლინიკური სიმპტომების შეფასებას. მკურნალობა არ უნდა დაინიშნოს მხოლოდ ლაბორატორიულ პასუხში დაფიქსირებული მაჩვენებლის საფუძველზე — ის საჭიროა მაშინ, როდესაც რეალური ანთებითი პროცესის არსებობა დასტურდება.

სტატია საინფორმაციო ხასიათისაა და არ ცვლის ექიმის კონსულტაციას.