ქავილი და წვის შეგრძნება საშოში: როდის არ არის ეს ინფექცია?

ბევრი ქალი ქავილს, წვას და დისკომფორტს საშოს მიდამოში ავტომატურად ინფექციას უკავშირებს.

ხშირად პაციენტები ფიქრობენ, რომ მიზეზი კანდიდოზი („სოკო“) ან „დისბიოზია“ და იწყებენ თვითმკურნალობას.

თუმცა, ბევრ შემთხვევაში ანალიზები ინფექციას არ ადასტურებს, ხოლო სიმპტომები მაინც გრძელდება.

ეს ნიშნავს, რომ მიზეზი შესაძლოა სრულიად სხვა იყოს.

როდის არ არის ეს ინფექცია

ინფექციურ პროცესს, როგორც წესი, ახლავს ცვლილებები ანალიზებში და დამახასიათებელი გამონადენი.

თუ მიკროსკოპია, PCR-ტესტი და ბაქტერიოლოგიური კვლევა კლინიკურად მნიშვნელოვან ინფექციას არ ავლენს, მაგრამ სიმპტომები მაინც რჩება, აუცილებელია სხვა მიზეზების განხილვა.

1. ვულვის დერმატოლოგიური დაავადებები

გარე სასქესო ორგანოების კანი და ლორწოვანი გარსი შეიძლება დაზიანდეს ისევე, როგორც სხეულის ნებისმიერი სხვა უბანი.

ყველაზე გავრცელებული მდგომარეობებია:

— lichen sclerosus (ლიქენ სკლეროზი);

— კონტაქტური დერმატიტი;

— ეგზემა;

— კანის ქრონიკული გაღიზიანება.

დამახასიათებელი სიმპტომებია:

— მუდმივი ან პერიოდულად განმეორებადი ქავილი;

— სიმპტომების გაძლიერება ღამით;

— წვის შეგრძნება წყალთან, შარდთან ან ტანსაცმელთან კონტაქტის შემდეგ;

— სიმშრალე და მიკრობზარები.

2. გაღიზიანება და კონტაქტური რეაქციები

ეს ერთ-ერთი ყველაზე ხშირი, თუმცა ხშირად დაუფასებელი მიზეზია.

გამომწვევი ფაქტორები შეიძლება იყოს:

— ყოველდღიური საფენები;

— სურნელოვანი ინტიმური ჰიგიენის საშუალებები;

— სველი ხელსახოცები;

— სინთეზური საცვალი;

— ხშირი დაბანა აგრესიული საწმენდი საშუალებებით.

ასეთ შემთხვევებში პრობლემა ინფექცია კი არა, კანის დამცავი ბარიერის დაზიანებაა.

3. ჰორმონული ცვლილებები

ესტროგენის დონის შემცირება იწვევს საშოსა და ვულვის ლორწოვანი გარსის ცვლილებებს:

— ლორწოვანი უფრო თხელი და მშრალი ხდება;

— იზრდება ქსოვილების მგრძნობელობა;

— უფრო ადვილად ვითარდება გაღიზიანება.

ეს შეიძლება აღინიშნოს:

— მშობიარობის შემდეგ;

— ძუძუთი კვების პერიოდში;

— ზოგიერთი ჰორმონული პრეპარატის მიღებისას;

— პერიმენოპაუზის პერიოდში.

4. ქრონიკული ვულვარული ტკივილი (ვულვოდინია)

ეს არის ქრონიკული ტკივილის სინდრომი, რომლის დროსაც:

— ანალიზები ნორმალურია;

— ინფექცია არ ვლინდება;

— თუმცა წვა, ტკივილი ან მომატებული მგრძნობელობა მაინც ნარჩუნდება.

პაციენტები ხშირად ასე აღწერენ თავიანთ სიმპტომებს:

— „უმიზეზოდ მეწვის“;

— „შეხებაზეც კი მტკივა“;

— „ვერ ვატარებ მჭიდრო საცვალს“.

5. ნეიროპათიული მიზეზები

ზოგჯერ პრობლემა დაკავშირებულია არა კანთან ან ლორწოვანთან, არამედ ნერვულ სისტემასთან.

შესაძლო მიზეზებია:

— ნერვული დაბოლოებების მომატებული მგრძნობელობა;

— ანთების შემდეგ დარჩენილი ცვლილებები;

— ქრონიკული ტკივილის სენსიტიზაცია.

ასეთ შემთხვევებში სიმპტომები შეიძლება შენარჩუნდეს მაშინაც კი, როდესაც თავდაპირველი გამომწვევი ფაქტორი უკვე აღარ არსებობს.

როდის მაინც უნდა გამოირიცხოს ინფექცია

მაშინაც კი, თუ სიმპტომები უფრო არაინფექციურ მდგომარეობას ჰგავს, აუცილებელია გამოირიცხოს:

— კანდიდოზი;

— ბაქტერიული ვაგინოზი;

— სქესობრივი გზით გადამდები ინფექციები (სგგი);

— შერეული ინფექციები.

დიაგნოზი არასოდეს უნდა დაისვას მხოლოდ სიმპტომების საფუძველზე.

როდის უნდა მიმართოთ ექიმს

დაგეგმეთ კონსულტაცია, თუ:

— ქავილი ან წვის შეგრძნება რამდენიმე დღეზე მეტხანს გრძელდება;

— სიმპტომები პერიოდულად მეორდება;

— სოკოს საწინააღმდეგო მკურნალობა არაეფექტურია;

— სქესობრივი კონტაქტის დროს ჩნდება ტკივილი ან დისკომფორტი;

— აღინიშნება სიმშრალე, ბზარები ან ტკივილი.

მთავარი

ქავილი და წვის შეგრძნება საშოში ყოველთვის ინფექციას არ ნიშნავს.

ხშირ შემთხვევაში მიზეზი დაკავშირებულია კანის დაავადებებთან, ჰორმონულ ცვლილებებთან ან ნერვული სისტემის მომატებულ მგრძნობელობასთან.

სწორი დიაგნოზის დასმა გადამწყვეტი მნიშვნელობისაა, რადგან ასეთ შემთხვევებში მკურნალობა არსებითად განსხვავდება სტანდარტული სოკოს საწინააღმდეგო თერაპიისგან.