სებორეული დერმატიტი არის კანის ქრონიკული მდგომარეობა, რომელიც იწვევს სიწითლესა და ქერცვლას (ქერტლს). ყველაზე ხშირად ის ჩნდება იმ ზონებში, სადაც ცხიმოვანი ჯირკვლები უფრო აქტიურად მუშაობს: თავის კანზე, სახეზე (წარბების და ნაზოლაბიური ნაკეცების მიდამოში), ზოგჯერ კი გულმკერდზეც.
მდგომარეობის საფუძველში რამდენიმე ფაქტორის ერთობლიობა დგას: ცხიმოვანი ჯირკვლების მუშაობის თავისებურებები, Malassezia-ს გვარის სოკოების არსებობა (რომლებიც ყველა ადამიანის კანზე გვხვდება, თუმცა ზოგიერთში ზედმეტ ანთებით რეაქციას იწვევს; მათი რაოდენობა ყოველთვის მომატებული არ არის), ასევე კანის ინდივიდუალური მგრძნობელობა.
დაავადება ხშირად ტალღისებურად მიმდინარეობს: გამწვავების პერიოდები მონაცვლეობს გაუმჯობესებით. მკურნალობა ინდივიდუალურად შეირჩევა — კლინიკური სურათის, სიმძიმისა და დაზიანებული ზონების გათვალისწინებით.
თავის კანის მკურნალობა გამწვავების პერიოდში
მკურნალობის მიზანია ანთებისა და ქერცვლის სწრაფად შემცირება. ამისთვის გამოიყენება:
• ანთების საწინააღმდეგო ლოსიონები
• სოკოს საწინააღმდეგო შამპუნები
• საჭიროების შემთხვევაში — კომბინირებული საშუალებები
ასეთი მიდგომა დაავადების რამდენიმე მიზეზზე ერთდროულად მოქმედებს და კანს უფრო სწრაფად აბრუნებს მშვიდ მდგომარეობაში.
მხარდამჭერი მოვლა — გაუმჯობესების შემდეგ მოვლის სრულად შეწყვეტა არ არის რეკომენდებული
რეკომენდებულია:
• სოკოს საწინააღმდეგო შამპუნების პერიოდული გამოყენება
• ნაზი და კარგად ტოლერირებადი საშუალებები
• ინდივიდუალურად შერჩეული გამოყენების რეჟიმი
ეს ამცირებს გამწვავებების სიხშირეს.
სახისა და სხეულის კანის მკურნალობა
ამ ზონებისთვის გამოიყენება:
• სახისთვის განკუთვნილი მსუბუქი ანთების საწინააღმდეგო კრემები
• მგრძნობიარე კანისთვის შექმნილი საშუალებები
• საჭიროების შემთხვევაში — სოკოს საწინააღმდეგო პრეპარატები (უფრო ხშირად სხეულის კანზე)
მნიშვნელოვანია დელიკატური მოვლა, რადგან სახის კანი უფრო მგრძნობიარეა.
თუ გარეგანი თერაპია საკმარისად ეფექტური არ არის ან მოსალოდნელ შედეგს არ იძლევა, ექიმმა შესაძლოა დამატებითი მკურნალობის მეთოდები განიხილოს, მათ შორის ტაბლეტირებული პრეპარატებიც.
სებორეული დერმატიტი ქრონიკული მდგომარეობაა და შესაძლოა პერიოდულად დაბრუნდეს. თუმცა სწორად შერჩეული მოვლის პირობებში კანი რჩება მშვიდ და სუფთა მდგომარეობაში, ხოლო გამწვავებები უფრო იშვიათი და პროგნოზირებადი ხდება. მიზანი არა „საბოლოოდ განკურნებაა“, არამედ ამ მდგომარეობის მართვის სწავლა — საკუთარი კანის გაგება და მისი კომფორტულ და სტაბილურ მდგომარეობაში შენარჩუნება.